Σμυρνέικη -μεγάλη- βασιλόπιτα με μαστίχα
Υλικά
250 γραμμάρια βούτυρο φρέσκο και 250 γραμμάρια μαργαρίνη (ή όπως τότε που δεν ήξεραν από χοληστερινή) 500 γραμμάρια βούτυρο φρέσκο
400 γραμμάρια ζάχαρη
8 αυγά
350 γραμμάρια αμύγδαλα κομματάκια
1/2 γιαούρτι
1/2 κιλό αλεύρι
1 1/2 φακελλάκι μπέικιν πάουντερ
1 κουτ. τσαγιού κοφτό μαστίχα
ελάχιστο αλάτι
4 κουταλάκια τσαγιού ρούμι ή ...
Απλά παρασκευάστε το ...
δεν είναι ανάγκη να το εκτελέσετε !!! :))
Παρασκευή
Βάζετε σε μια λεκάνη οτο αλεύρι, το μπέικιν, το αλάτι και τη μαστίχα. Χτυπάτε με το μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη προσθέτοντας ένα-ένα τ΄αυγά και το ρούμι ή .... Στο μείγμα των αυγών προσθέτετε αλληλοδιαδόχως το μείγμα του αλευριού με το γιαούρτι και τ΄αμύγδαλα ενώ ανακατεύετε το μείγμα ελαφρά. Βάζετε το μείγμα σε βουτυρωμένο κι αλευρωμένο ταψί και ψήνετε 50 λεπτά περίπου σε μέτριο φούρνο (150-160 βαθμούς). Το βγάζετε σε πιατέλα κι όταν κρυώσει το στολίζετε γιορτινά όπως του αρμόζει κι όπως αγαπάτε ...
Καλή επιτυχία
Σμύρνη - Γυναίκες
Οι ετοιμασίες στο φόρτε τους κι όλες οι νοικοκυράδες -κι όλο δεν προλαβαίνουν- φιουριόζες μπαινοβγαίνουν και μουρμουρίζουν. Μια φταίει το αλεύρι, μια το λάδι μια τα παιδιά που μπλέκονται μες τα πόδια τους! Μετά το τραπέζι των Χριστουγέννων μένει το τραπέζι της Πρωτοχρονιάς! Κι αρχίζει απ΄την παραμονή και τελειώνει ανήμερα του καινούργιου χρόνου ... ποιος ξέρει τι ώρα! Μα πάντα την παραμονή όλα ήταν εντάξει! Το σπίτι θ΄ άστραφτε για άλλη μια φορά από πάστρα κι άρωμα κανέλλας θα πετάριζε μέχρι έξω απ΄τα παράθυρα! Το τραπέζι και το λινό τραπεζομάντηλο θα περίμεναν κι απ΄τους ζεστούς φούρνους χίλιες ευωδιές θα ξέφευγαν και θα γαργαλούσαν μύτες και μυτούλες εν αναμονή! ΄Οπως προκαλούν, τόσες μέρες τα στιβαγμένα γυαλιστερά πακέτα τα μάτια, γαργαλούν την περιέργεια, ξεσηκώνουν τη φαντασία και μπολιάζουν τη χαρά! Κι πόρτες του σμυρναίικου σπιτιού μένουν ανοιχτές όλη τη μέρα της Πρωτοχρονιάς, ξεκινώντας από τα παιδιά που πρωί-πρωί τραγουδούσαν για τα κάλαντα μέχρι και για τον τελευταίο διαβάτη, γνωστό ή άγνωστο ! Για όλο τον κόσμο!
Κι οι γυναίκες περίμεναν το δώρο του συζύγου, του αρραβωνιάρη, του αδερφού! Κι ήταν τζοβαΐρι -μαλαματικό, χρυσαφικό- το δώρο αυτό, που θα το φορούσαν τη δεύτερη μέρα της Πρωτοχρονιάς στο "γυναικείο" για να το δείξουν! Γιατί οι νοικοκυράδες δεν άφηναν το σπίτι τους ανήμερα! Τη δεύτερη μέρα έβγαιναν από το σπίτι, να κάνουν κι αυτές τα βίζιτά τους στις άλλες, να τα πουν μεταξύ τους, να κρίνουν και να συγκρίνουν ... κι οι βίζιτες αυτές ονομάζονταν απλά "γυναικείο"!
Και μπαίνανε τα πράγματα σε σειρά, αναστατώνονταν λίγο ακόμα οι συνήθειες κι η ρουτίνα κατά τα Φώτα, του Αη Γιαννού -κι ήταν μπόλικοι οι Γιάννηδες- ανταλλάσονταν οι τελευταίες επισκέψεις και μετά θα έπαιρνε σειρά η καθημερνότητα ... με τα δικά της όμορφα!
καλό σας ξημέρωμα
