Αν η δουλειά ήταν καλή, θα δούλευε κι ο Δεσπότης ...

Πριν τη βασιλόπιτα ...

Α, δεν πάει άλλο!
Πρέπει να βγει ένας νόμος που να απαγορεύει να κόβονται βασιλόπιτες επί 2μηνο!
Πάλι βασιλόπιτα έκανα χτες -συν κάτι άλλα- και πάλι βασιλόπιτα συν κάτι άλλα θα κάνω το επόμενο Σάββατο! Κι όχι ότι μ΄ενοχλεί! ΄Ισα-ίσα, το λατρεύω! Μόνο που τρώω ... Δηλαδή τί; Θα περιτριγυρίζομαι από βασιλόπιτες και δεν θα τρώω; Κι άντε δεν τρώω! Δεν θα δοκιμάσω; Μα τι λέτε τώρα! Και πως θα κάνω κρίσεις και επικρίσεις ... επί των άλλων "παρασκευαστριών" !!!

Χτες λοιπόν που λέτε συμμαζευτήκαμε όλοι εμείς εδώ του Λουξ να συνεορτάσομεν, να συνκόψωμεν και να συμφάγωμεν τη βασιλόπιτά μας! Δηλαδής και εν ολίγοις είμαστε ένα μικρό χωριό εδώ! Μια κοινότητα που λένε. Κι αυτή η κοινότητα απαρτίζεται; διαθέτει; περιέχει; κι έχει; μια "Αποστολική Διακονία ή Ενορία ή Εκκλησιαστική Επιτροπή, ένα Σύλλογο Κρητών, μια θεατρική ομάδα, μια φωτογραφική ομάδα, μια χορωδία, ένα σύλλογο χορών, ένα φιλανθρωπικό σύλλογο και μια μεγάλη χούφτα ΄Ελληνες! Κι όλοι αυτοί εμείς μαζί ... χτες κόψαμε τις πίτες μας! Κι ήταν 7 τα φλουριά κι 7 οι τυχεροί! Κι ήταν όμορφα ... Ο χώρος που μαζευτήκαμε μύριζε μαχλέπι και μαστίχα! Τα τραπέζια είχαν κάτι από Χριστούγεννα! Η "μεγάλη χούφτα" φόραγε τα καλά της! Τα πιτσιρίκια -μια γλύκα- γελούσαν κι έτρεχαν ανάμεσα από πόδια, καροτσάκια και τραπέζια! Οι μεγάλοι αντάλασσαν φιλιά, ευχές και γέλια! =ι μικρότεροι έπαιζαν με τα τυροπιτάκια! Οι μεγαλύτεροι ακόμα καθόντουσαν στωικοί και χαμογελούσαν κοιτάζοντας τρυφερά ένα γύρω ... ΄Ηταν παππούδες και γιαγιάδες που καμάρωναν παιδιά κι εγγόνια ... Ναι, είμαστε πια κοντά 2 και κάτι γενιές εδώ ...
Μια μικρή καρδιά Ελλάδας σε μια μεγάλη χούφτα ελληνική ...

Κι έκανα τη βασιλόπιτά μου και τα αλμυρά μου κι ήμουν φυσικά κι εγώ μέσα στη "χούφτα" ...
Κι ήταν 7 τα φλουριά κι 7 οι βασιλόπιτες και η μια καλύτερη απ΄την άλλη ...
Τώρα μεταξύ μας ... αν είμαστε στο "κάτι ψήνεται" δεν ξέρω τι θα μου έβαζαν οι άλλοι, εγώ όμως θα μου έβαζα  κάνα 6, 7 όσον κι αν εδώ εις Λουξ φέρω τιμητικά τον τίτλο της "μέσα στις 3 πρώτες" βασίλισσα της κουζίνας! Επιδέξειας κουζινομαγειρεύτρας και μαγειροτσουκαλιάστρας, Σμυρνιάς ζαχαροπλάστισσας και μοσχοσοροπιάστρας!

Η βασιλόπιτά μου οπτικώς κούκλα! Γευστικώς όμως, όχι  της γεύσης μου,  του γούστου μου βρε παιδί μου. Αν και μυρωδάτη και φουσκωτή-φουσκωτή, δεν ...

Διά τα ανωτέρω και δεν τα "είπαμε" χτες ...

Καλή σας Κυριακή, 16 του Γενάρη

Από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα ...

Πριν το Σαββατοκύριακο , Παρασκευή 14

Δεν έχω πολλά να σας πω λόγω κούρασης και προς το να γκρινιάξω το βλέπω. Γι΄αυτό ας ασχοληθούμε με κάτι γλυκό και μυρωδάτο ...

Σμύρνη

Κέικ μελιού -
και να προσέχετε ...
σας εμπιστεύομαι τις καλύτερες αυθεντικές σμυρνέικες συνταγές μου! ΄Εφτασαν σε μένα από αγάπη γεμάτες αγάπη! Περνώντας τα σαράντα κύματα και μετά από πολλές πολλές περιπέτειες! Μυρίζουν κανέλλα, ανθόνερο, ιστορία, περιπέτεια, μπερδέματα, παράδοση! Γαργαλάνε μύτες, μάτια, χέρια, αυτάκια, στόματα! Αναστατώνουν αισθήματα, συναισθήματα και ... "νεκρούς ανασταίνουν"! Γεμίζουν σκέψεις, σάλια, πιατέλες, πιάτα, καρδιές! Φέρνουν αναμνήσεις! Γυρίζουν το χρόνο!  Δεν είναι συνταγές αυτές! Είναι μικρά θαύματα! Αλήθεια σας λέω, φιλάω σταυρό ...

Κέικ μελιού
Υλικά

2 φλυτζ. τσαγιού αλεύρι
2 κουτ. τσαγιού κοφτά μπέικιν πάουντερ
3/4 κουτ. τσαγιού σόδα
1 πρέζα αλάτι
1 κουτ. τσαγιού κοφτό κανέλλα
1/2 φλυτζ. τσαγιού βούτυρο (ή για τους χολιστερινούχους μαργαρίνη)
1/2 φλυτζ. τσαγιού ζάχαρη
2 αυγά
1/2 φλυτζ. τσαγιού μέλι
1/2 φλυτζ. τσαγιού γιαούρτι
μερικά αμύγδαλα ασπρισμένα ή ασπρισμένα και καβουρντισμένα σε βούτυρο

Παρασκευή
Σε πλαστική λεκάνη ρίχνετε το αλεύρι, το μπέικιν, τη σόδα, τ΄αλάτι και την κανέλλα. Στο μίξερ χτυπάτε το βούτυρο με τη ζάχαρη και προσθέτετε ένα-ένα τ΄αυγά και προσθέτετε το μέλι. Στο μείγμα αυτό ρίχνετε λίγο απ΄το ένα και λίγο απ΄το άλλο το μείγμα του αλευριού και το γιαούρτι ανακατεύοντας ελαφρά. Βάζετε το μείγμα σε βουτυρωμένο κι αλευρωμένο μέτριο ταψί και ψήνετε σε μέτριο φούρνο, περίπου 50 λεπτά. ΄Οταν κρυώσει το γαρνίρετε με τα αμύγδαλα ... κι ίσως με λίγο από γλυκάκι του κουταλιού (αν μεγάλα κομμάτια, το ψιλοκόβετε)... όποιο κι αν σας βρίσκετε!!!

Καλή σας επιτυχία



Και να θυμάστε...

Καμιά συνταγή απ΄τις συνταγές της προγιαγιάς μου, της γιαγιούλας, της μανούλας μου, της νουνάς μου, της κυρά Θοδώρας, της κυρίας Λέλας ... δεν έχει κρέμα γάλακτος! Ανθόγαλο ναι, βούτυρο γίδινο ή φρέσκο ναι, καϊμάκι ναι! ΄Ολες αγνές! Κι όλα τα μετρήματα -εύκολο!!!- γίνονται κι είναι δοσμένα με φλυτζάνια τσαγιού, ποτήρια νερού, κρασιού, κουτάλια σούπας ή κουταλάκια τσαγιού. Που ζυγαριές κουζίνας ...

Μερικές έχουν περίεργους κώδικες όπως ... όσο σηκώσει, όσο πάρει, πρέζα, χυλός, σχεδόν χυλός, αραιός χυλός! Μερικές είναι γνωστές μ΄άλλα ονόματα ... μερικές δεν έχουν καμιά σχέση με τα ονόματα! Μερικές είναι στάσιμες! Τα τσουρέκια μόνο το Πάσχα! Τα μελομακάρονα μόνο τα Χριστούγεννα! Μερικές είναι της κάθε μέρας, μερικές των 10 λεπτών, κάμποσες θέλουν το χρόνο τους! Μερικές έχουν πολλά υλικά, μερικές δυσεύρετα πια, άλλες είναι πολύπλοκες (λόγω πολλών υλικών και κατσαρολικών) και μερικές δύσκολες ... ΄Ολες όμως είναι πολυαγαπημένες ...

Να ξέρετε, οι συνταγές μου είναι παλιές, παλιότατες! ΄Εχουν καϊμάκι, ανθόνερο, μαστίχα, μαχλέπι, σουμάκ, μαυροσίσαμο, ταχίνι, γιαούρτι, ξύσμα πορτοκαλιού ή λεμονιού, ξηρούς καρπούς, μέλι, νερό, λάδι ... Α, όλα κι όλα!  Μην είστε κακοί! ΄Εχουν και κάτι μοντέρνο! Το μίξερ! Και μένα! Αν κι εγώ, παλιάς κοπής -θα έλεγα- πια!
Κι είναι αγνές, αγνότατες ...

Και κάτι ακόμα...
Δεν έχετε ανάγκη το μίξερ! Δεν σας είναι απαραίτητο!
Απαραίτητα είναι τα χεράκια σας!

Διάβασα κάπου πως τα χεράκια της κάθε μαγείρισσας την ώρα που "κουζινεύει" εκκρίνουν κάποια ιδιαίτερα ένζυμα! Κι είναι αυτά που είναι υπεύθυνα για τη νοστιμιά και την επιτυχία τού ότι φτιάχνετε! Τα χέρια λοιπόν είναι όλη η μαγκιά κι η νοστιμιά!  Γι΄αυτό να βάζετε παντού τα χεράκια σας! Ας σας το πω αλλιώς ... Καλύτερα και πιο καλά είναι -εκτός από το μίξερ-να χρησιμοποιείτε και τα χέρια σας! Σας παρακαλώ πολύ
Που μίξερ τότε ...

Τα χέρια μεταφέρουν, ρίχνουν, βάζουν,  -εκτός από τα υλικά- αγάπη στο γλυκάκι σας!
Ιδού λοιπόν, η νοστιμιά!

Χέρια - αυτά θα μεταφέρουν την αγάπη σας σ΄αυτούς για τους οποίους φτιάξατε ότι φτιάξετε!
Χέρια - γιατί η "κουζίνα", το μαγειροτσουκάλιασμα, το σορόπιασμα ένα ιδιαίτερο είδος αγάπης είναι και μάλιστα διπλής! Θέλει, να την αγαπάς η κουζίνα, και ν΄αγαπάς! ΄Η τούμπαλιν!
Θέλει ν΄αγαπάς και να την αγαπάς... Λάδια, σκόρδα, κρεμμύδια, χόρτα, αγριοβότανα, μαγειροτσουκάλιασμα, μέλια, μπαχάρια, κανέλλες, γαρύφαλλα, σουσάμια και σορόπιασμα είναι κι αγάπη θέλουν!

Σας είπα; Κανέλλα έλεγαν την προγιαγιά μου!
΄Ονομα μυρωδάτο, δεκτό από την Εκκλησία και αποκλειστικά Σμυρνέικο! Ναι!


Καλά να΄στε όπου και να ΄στε ...

Αύριο,  Αγνής μάρτυρος ...

και κάτι σε αλμυρό ...
αύριο ένα φαγάκι  ...

Αν δεν βρέξεις κώλο, ψάρι δεν τρως ... όπερ

αν δεν παλουκωθείς να γράψεις, πρόοδος ιστότοπου ... γιοκ!

Γενάρης 12, βροχή μπόλικη

και δουλειά ακόμη μπολικότερη, εξ ού και η διήμερη απουσία μου! Τέλος πάντων, τώρα είμαι εδώ έτοιμη να τα πούμε. Το πρόβλημα είναι ότι αν αφεθώ θα σας πω διάφορες μπούρδες, κυρίως θα στραφώ κατά διάφορων και στο τέλος τί; Τίποτα! Κανένας δεν θα μ΄ακούσει, κανένας δεν θα συμμορφωθεί και κανένας και τίποτα δεν πρόκειται ν΄αλλάξει! Εδώ τους μιλάς εξαπεναντίας και δεν σ΄ακούνε, τους φωνάζεις και κουφίζουν, εξαγριώνεσαι και στριγκλίζεις κι άλλα κι άλλα κι ότι θέλουν καταλαβαίνουν και κάνουν! Να τα μας! ΄Αρχισα!

Και για να αποφύγω τα ανωτέρω λέω ν΄ασχοληθούμε με κάτι γλυκό κι εύκολο ...

΄Ενα από τα πιο διαδεδομένα γλυκά της Σμύρνης ήταν ο σιμιγδαλένιος χαλβάς. Φιαχνόταν με σταρένιο σιμιγδάλι ψιλό (χοντρό μόνο αν δεν υπήρχε ψιλό) και φρέσκο βούτυρο ή τελαιόλαδο. Μπόλικη ζάχαρη, κανέλλα κι αμύγδαλα ή σταφίδες, σουσάμι ... Σταφίδες και σουσάμι αν άρεσαν ή αν υπήρχαν ...
΄Ηταν ένα γλυκάκι κυρίως γρήγορο και για να ξεγελάσουν τα παιδιά. Και τα υλικά του υπήρχαν πάντα στην κουζίνα. Η συνταγή που ακολουθεί είναι μια παραλλαγή της γνωστής κι εύκολα αποστηθιζόμενης 1-2-3-4- απλά και μόνο για να γίνει το χαλβαδάκι σας πιο ελαφρύ ...

Σμυρνέικος Χαλβάς σιμιγδαλιού

Υλικά: 1 φλυτζ. τσαγιού καλαμποκέλαιο, 2 φλυτζ. τσαγιού σιμιγδάλι ψιλό παρακαλώ, 2 ή ίσως 2 1/2 φλυτζ. τσαγιού ζάχαρη -αν είναι δυνατόν σκούρα- και 3 1/2 φλυτζ. τσαγιού νερό, κανέλλα και αν θέλετε κι έχετε αμύγδαλα, σταφίδες και σουσάμι

Παρασκευή
Σε ένα μπωλ μετράμε και βάζουμε τη ζάχαρη και σ΄ένα άλλο το νερό ώστε να τα έχουμε ήδη μετρημένα έτοιμα.
Σε μέτρια φωτιά και μέτρια κατσαρόλα βάζουμε το "λάδι" μας και προσθέτουμε το σιμιγδάλι. Με το αναδευτήρι ανακατεύουμε ώστε το σιμιγδάλι ν΄απορροφήσει το λάδι και δεν σταματάμε καθόλου το ανακάτεμα ώσπου το σιμιγδάλι να "σκάσει", να καβουρντιστεί και ν΄αποκτήσει ένα γλυκό ελαφρύ καφέ χρώμα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη κι ανακατεύουμε πολύ καλά. Μη φοβάστε! Η όψη "σβόλων" που έχει το μείγμα σας θα εξαφανιστεί μόλις προσθέσετε το νερό. Προσθέτετε το νερό και συνεχίζετε το ανακάτεμα προσέχοντας να μην καείτε γιατί από τη στιγμή που θα ρίξετε το νερό και το νερό αρχίσει να βράζει, μπουρμπουλήθρες θα σκάνε. Γι΄αυτό προσοχή στα χεράκια. Μόλις το μείγμα σας πήξει -όχι πέτρα, ν΄ανακατεύεται εύκολα- αποτραβάτε την κατσαρόλα από τη φωτιά και προσθέτετε την κανέλλα -υποχρεωτικά- και προαιρετικά τ΄αμύγδαλα ασπρισμένα -ξέρετε πως ασπρίζονται; - και χωρισμένα στα δύο, τις σταφίδες και το σουσάμι. Ανακατεύετε να πάνε παντού και ψάχνετε να βρείτε τη φόρμα που θα βάλετε το χαλβά σας. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη μακρόστενη φόρμα του κέικ, στρογγυλή φόρμα ή ακόμα μικρά ατομικά φορμάκια π.χ. ποτηράκια του κρασιού ή φλυτζανάκια του καφέ ή πήλινα του γιαουρτιού... Στη Σμύρνη σέρβιραν το χαλβά "κουταλιές". ΄Οπερ έπαιρναν το κουτάλι της σούπας, το γέμιζαν και το αναποδογύριζαν στο πιατάκι! Συνήθως όχι ένα βέβαια αλλά 2-3. Και πλέον επίσημα έβαζαν από πάνω τ΄άσπρα αμύγδαλα και μερικά σποράκια σουσάμι!

Ασπρισμένα αμύγδαλα: Βάζουμε τ΄αμύγδαλα στο μπρίκι με νερό να τα σκεπάζει, το βάζουμε στη φωτιά και μετά από 2-3 λεπτά που βράζουν, τ΄αποτραβάμε και τους ρίχνουμε μπόλικο κρύο νερό. Τα στραγγίζουμε και τα τρίβουμε με τα δάχτυλά μας να φύγει η φλούδα. Τώρα αν θέλουμε να τα χωρίσουμε -εύκολο- κοιτάμε και βρίσκουμε την ένωσή τους κι εκεί με το μαχαίρι προσεχτικά κόβουμε. Δεν χρειάζεται ζόρι. Χωρίζονται εύκολα. Κι είναι σαν δυο άσπρα δάκρυα ...

Κόλπο:  Πως να κρατήσετε τα αμύγδαλά σας άσπρα, γιατί θα τα χρησιμοποιήσουμε πολλές φορές σε πολλές άλλες συνταγές

Αν βλέπετε πως δεν σας παίρνει ο χρόνος π.χ. αν στο ενδιάμεσο, μεταξύ παρασκευής και διακόσμησης ή σερβιρίσματος, έχετε να πάτε κομμωτήριο -που με τέτοια κρίση δεν το βλέπω- εξ ου κι αρχίσαμε με το χαλβαδάκι που αν και λίαν νόστιμο είναι επιπλέον και λίαν οικονομικό, βάζετε τα άσπρα αμύγδαλά σας σ΄ένα μπωλ με νεράκι και προσθέτετε 3-4 σταγόνες λεμόνι! Τα αμύγδαλά σας θα παραμείνουν κάτασπρα μέχρι να ξανασχοληθείτε μαζί τους!

Καλή σας επιτυχία

Σήμερα το πρόγραμμα έχει ... καμιά σπουδαία γιορτή εκτός από Τατιάνας ή Τατιανής μάρτυρος, όνομα που το βρίσκω πολύ πολύ όμορφο ... και τι κρίμα ελάχιστα διαδεδομένο!

Τα λέμε ...

Μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα ... αλλά

Ιανουάριος, Σάββατο 8

Από σήμερα μόνη ...

Γιορτές τελείως τέλος! Μόνο στη Σμύρνη ή εκεί γύρω τέλος πάντων ακόμα κρατούσε η γιορτή ... Σαν σήμερα εκεί μια γιορτή ακόμα κι ήταν η μέρα της μαμής! ΄Η η μέρα της Μπάμπως! Τώρα πως κατέληξε η Μπάμπω φόβητρο για τα παιδιά δεν ξέρω. Α, ναι, ναι, ναι, σίγουρα σαν σήμερα γιόρταζαν τη μαμή!  Μόνο να με συγχωρείτε-όσα συγκράτησα γράφω- κι αυτά όπως τα θυμάμαι αφού τις πιο πολλές φορές ούτε πολύ-πολύ το τι γινόταν γύρω μου πρόσεχα ούτε και το μυαλό μου σε κείνα τα δρώμενα είχα! Το μυαλό των 16, 17, 18 δεν είχε να κάνει με έθιμα και παραδόσεις! Δυστυχώς! Τώρα μετανιώνω αλλά είναι αργά! Το νήμα χάθηκε ... Και πάλι καλά που και οι δυο μου οι γονείς ήταν κι οι δυο από κείνες τις μεγάλες πατρίδες! Και πάλι καλά που τα τηρούσαν τα αντέτια (έθιμα)! Και πάλι καλά που θυμάμαι και τόσα! ΄Εχει μείνει άραγες κανείς να τα εξιστορεί και να θυμάται;

Και στη Σμύρνη έβγαιναν σήμερα οι γυναίκες -κυρίως οι εν ηλικία αναπαραγωγής- κι επισκέπτονταν τη μαμή. Και της πρόσφεραν δώρα που είχαν να κάνουν με τη δουλειά της. Μα κουβαλούσαν μαζί τους και "νοικοκυράτα" όπως τα έλεγαν δηλαδή φαγάκια και γλυκάκια και ποτάκια! Κι ήταν η μαμή καθιστή καμαρωτή σε θρόνο, στολισμένη με λουλούδια! Κι όταν ήταν όλες παρούσες να κι έφταναν οι όσες είχαν ήδη παιδιά κι είχαν χρειαστεί τις υπηρεσίες της μαμής και γινόταν τότε ένα γλέντι τρικούβερτο! Κι όλοι οι άντρες μέσα! Κανένας αρσενικός δεν τολμούσε να ξεμυτίσει τη μέρα αυτή γιατί αλίμονό του και τι θα πάθαινε αν έπεφτε στα χέρια των γυναικών! Και κατά το ξημέρωμα ... στο τσακίρ κέφι πια, οι γυναίκες έβαζαν τη μαμή στον αραμπά και έβγαιναν και πήγαιναν πομπή στην πλατεία που συνήθως είχε μια βρύση-δείγμα φιλοξενίας- να ξεδιψούν ξένοι και οδοιπόροι. Κι εκεί κατάβρεχαν τη μαμή κι έλεγαν αστεία τσουχτερά κι αντάλλασαν πονηράδες!

Κι όσο αν είχαν τελειώσει οι γιορτές τόσο και κάθε μέρα -όσο πάει όλο και πιο σίγουρο μου φαίνεται- κάτι έβρισκαν για να τις συνεχίσουν, για να γελάσουν, για να ζήσουν!
Μη φανταστείτε ότι δεν είχαν δυσκολίες και πως όλα τούς ήταν ρόδινα! ΄Οχι!
΄Ηξεραν! Μάθαιναν πως με το κλάμα και τη μιζέρια, τη γρίνα και την παράδοση τίποτα δεν καλυτερεύει και τίποτα δεν αλλάζει. Γι΄ασπίδα είχαν το γέλιο τους και για δύναμη την αγάπη! Είχαν δυο χέρια, δυο μάτια, δυο πόδια και μια καρδιά κι αυτά τίποτα δεν μπορούσε να τ΄αλλάξει!

Από σήμερα μόνη ...
Γιορτές τελείως τέλος! ΄Εφυγε και το μικρό μου σήμερα και καλά έφτασε, άρα όλα καλά.
΄Εφυγε κι η χριστουγενιάτικη διακόσμηση απ΄την πόρτα μου, απ΄το τραπέζι και τα παράθυρα! Κι έμεινα μόνη. ΄Εφυγαν κι οι 3 μάγοι και τα μικροσκοπικά λαμπιόνια και τ΄αστραφτερά φωτάκια! Εκείνα τα τόσα δα φωτάκια! ΄Οτι σ΄αυτές τις γιορτές αγαπάω περισσότερο και που μου θυμίζουν μακρινά άστρα! Μακρινά μα που στις γιορτές γίνονται κοντινά τόσο που μπορείς να τα πιάσεις! Αστράκια που δεν έχουν να κάνουν με τίποτα μ΄εκείνα τα επιστημονικά άστρα! Γιατί για μένα άστρα, αστέρια κι αστράκια, οι ελπίδες είναι! Και τα όνειρα του καθενός ... από μας! Γι΄αυτό και δεν μπορούμε να τα πιάσουμε!

Ναι μωρέ ... ΄Ολοι είμαστε στον ίδιο λάκκο! Αλλά μερικοί από μας -ευτυχώς; ακόμα- κοιτάζουμε τ΄άστρα!Καλύτερα -νομίζω- απ΄το να κοιτάζεις τη λάσπη ε;

Καλά να ΄στε όπου και να ΄στε!

45 Γιάννηδες, ενός κοκκόρου γνώση ...

Χρόνια σας πολλά Γιάννηδες και Γιαννούλες, Ιωάννες και Ιωάννηδες ...

7 και του Βαπτιστή ή Νονού σήμερα! Θα μπορούσε δεν θα μπορούσε να λεγόταν και Νουνός Ιωάννης ή Ιωάννης ο Νονός! Το φαντάζεστε; Και γιατί όχι;

Στη Σμύρνη μεγάλη γιορτή πάλι σήμερα! Υποχρεωτικός ο εκκλησιασμός και μετά τη λειτουργιά κυρίως στα χωριά ομάδες ομάδες γύριζαν και κατάβρεχαν ο ένας τον άλλο! Κι ήταν πολλά τα γέλια τους. Για το "καλό" κι αυτό όπως και τόσα άλλα που σιγά-σιγά έσβησαν ... Μόνο οι μικροί δεν ήταν και τόσο ευχαριστημένοι! Μετά του Αϊ-Γιαννιού άρχιζε το σχολειό κι η αναμονή ... για το καλοκαίρι! Μπουναμάδες, μεταλίκια, γέλια, βόλτες, καλικάντζαροι, τρεχάματα κι επισκέψεις και γλυκά, τέλος! Το Πάσχα ξανά πάλι ...