Και να ξετυλίγω λίγο-λίγο το νήμα, τι άκουσα, τι είδα, που πήγα. Νήμα μιας μνήμης, παραμύθι, ιστορία, αλήθεια; Θύμησες, χρεία κι ανάγκη στη μνεία των δικών και των άλλων. Σμύρνη, Βουρλά, 1899. Αφετηρία η ανάγκη. ΄Εναυσμα η φωτογραφία. Μήνας Απρίλης.΄Ετους τρέχοντος 2010. Μια πέτρινη ελπίδα, μικρή κι ελάχιστη κόντρα στον τοίχο και στο χρόνο. Ταμπέλα βαφτιστική αυτού που πια δεν υπάρχει! Κόντρα σε όλα να μένει η Ε(λ)πίς μιας ελπίδας...
6 Ιανουαρίου 2011
Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις ... και να ΄μαι!
Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα ...
Ου-Ράνιες, Ουρα-Νίτσες, Φώτηδες, Θεο-Φάνηδες ... και να περνάτε καλά όπου και να ΄στε!
6 του πρώτου,
Σήμερα τα Φώτα κι ο φωτισμός και χαρά μεγάλη και αγιασμός ...
΄Ετσι αρχίζουν τα κάλαντα την παραμονή των Φώτων ... και πάλι τα παιδιά γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι να τα πούνε ... Αγιάζονται τα νερά, βαφτίζεται ο Κύριος και φεύγουν τα παγανά! Και μετά την εκκλησία ... έρχεται ο τουρλόπαπας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του! Περνάει κι αυτός -δηλαδή πέρναγε κάποτε από κάθε σμυρνέικο σπίτι σε σπίτι- και ραντίζει κι εύχεται κι αγιάζει ... Στη Σμύρνη η "πρωταγίαση" γινόταν την παραμονή στην εκκλησιά ... κι ο μεγάλος αγιασμός ανήμερα. Μια μεγάλη πομπή σχηματιζόταν, μπροστά τα άγια και τα εξαπτέρυγα και μετά το ποίμνιο ν΄ακολουθεί! Κι η πομπή κατέβαινε στη θάλασσα ... σε κείνη την όμορφη θάλασσα, τη μαγική της Σμύρνης! Απ΄την Αγία Φωτεινή ξεκινούσε ή τον ΄Αγιο Πολύκαρπο! Σε κείνη την όμορφη γελαστή παραλία που δέχτηκε τη φωτιά, το κλάμμα και τον σπαραγμό! Και για πολλούς το θάνατο! Για τους άλλους ... το χωρισμό! Σε κείνη την αξέχαστη παραλία! Ξέρετε πώς οι ΄Ελληνες δεν έφυγαν ποτέ από κει έτσι; Ξέρετε πως δεν άφησαν ούτε σπίτια, ούτε χωράφια, ούτε περιουσίες! Την ψυχή τους άφησαν εκεί! Κι η ψυχή τους δεν έφυγε ποτέ! ΄Ομως αυτό αφήστε με να σας το διηγηθώ όταν έρθει η ώρα κι η στιγμή! Στα Βουρλά και στ΄΄Αιβαλί νομίζω πως ... ο σταυρός πριν κατέβει στην παραλία, μπρος στην εκκλησία -στα Βουρλά στον ΄Αη Γιάννη το Θεολόγο- έβγαινε σε πλειστηριασμό! Κι αυτός που έδινε τα περισσότερα ήταν αυτός που τον κρατούσε και τον "κατέβαζε" στη θάλασσα! Δίπλα στον Επίσκοπο στεκόταν, διάβαζε ο Επίσκοπος τη λειτουργιά και στο τέλος της ευχής έριχνε ο Επίσκοπος το χρυσό σταυρό στο γαλάζιο νερό! Και τότε γινόταν ο μεγάλος χαμός! Λεβέντες νέοι, περήφανοι κι άτρομοι κι όμορφοι, πιο μεγάλοι και περισσότεροι οι λιγότεροι πιστοί, νεαρούδια και ντελικανήδες και παιδιά -οι βουτηχτάδες- σμάρι έπεφταν στα παγωμένα νερά! Γενάρης και ζεστά νερά δεν γίνεται κι αγωνίζονταν και συναγωνίζονταν ποιος θα τον βρει, ποιος θα τον πιάσει ... και θα τον ανεβάσει! Στη Σμύρνη αυτός που τον ανέβαζε -δικαιωματικά ήταν αυτός που τον γύριζε πίσω στην εκκλησία μα πριν τον γυρίσει να τον εναποθέσει στη θέση του, από σπίτι σε σπίτι τον γύριζε περήφανος και μάζευε ευχές μα και φιλοδωρήματα από κύρηδες και κυράδες, κυρές και νοικοκύρηδες κι οικοδεσπότες! Και κανείς ούτε ένας δεν γύριζε σπίτι χωρίς να πάρει αγιασμό! Κι έπιναν όλοι του σπιτιού! Κι έπιναν και τα ζωντανά! Και ράντιζαν τα καρποφόρα, το χώμα, τα στάρια, τα μελίσσια και τις στάνες! Κι όπου δεν υπήρχε θάλασσα, έριχναν το σταυρό στο ποτάμι! Κι αν δεν υπήρχε ποτάμι στο υδραγωγείο! Κι αν δεν υπήρχε υδραγωγείο στη δεξαμενή, στην πιο μεγάλη δεξαμενή του χωριού! Ειδάλλως στη μκρή κολυμπήθρα! Η μεγάλη κολυμπήθρα είναι για τις βαφτίσεις! Η μικρή για τα Φώτα! Κάποτε - και τη θυμάμαι καλά εκείνη τη μέρα- είχε βουτήξει κι ο μπαμπάς μου για το σταυρό, μάλιστα με το κουστούμι του! Πέταξε μόνο το σακάκι και ... ΄Ηταν έλεγε τόσο κοντά του, τόσο μπρος του ο σταυρός που δεν το άντεξε να μη βουτήξει! Και τη θυμάμαι καλά εκείνη τη φορά ... απ΄ τη μουρμούρα της μανούλας μου για κείνο το κουστούμι και το καθαριστήριο!
Των Θεοφανείων ή Επιφανείων ή Φώτων ... Επίσημος αργία για σας, εργάσιμη για μένα ... και στην εκκλησία δεν μπόρεσα να πάω! Κι αγιασμό δεν έφερα στο σπίτι! Κι αγιασμό δεν ήπια!
Γελάτε ίσως ... Δεν είναι θέμα πίστης μόνο βρε παιδιά ... Είναι θέμα παράδοσης ... και στιγμών! Μοναδικών στιγμών που σβήνουν και χάνονται στο πέρασμα του καιρού! Αυτού του καιρού που ισοπεδώνει τα πάντα, που γιατρεύει πολλά, που βοηθάει όταν το θέλει, που σου δίνει μια και σε κατεβάζει εκεί κάτω όταν δεν σε "θέλει"! Αυτού του καιρού που είχε, έχει και το πάνω χέρι πάντα θα ΄χει!
Καλό σας ξημέρωμα
Κι από αύριο... χωρίς παγανά, φόβους, ψέμματα, φαντασιώσεις, υστερίες, μικρότητες, μικροπρέπειες, πίσω σκέψεις, απαισιοδοξία, μανίες, κρίσεις κι επικρίσεις ... Ε ναι, λοιπόν! Αυτά είναι - αν δεν το καταλαβάτε- τα Παγανά! Αυτές είναι οι παγίδες! Φροντίστε να τα αποφύγετε! Κι αν τα καταφέρετε είμαι σίγουρη πως ο καινούργιος χρόνος θα είναι χίλιες φορές καλύτερος! Πεντακόσες πιο απλός, άλλες πεντακόσες πιο ήπιος και 11 φορές γλυκύτερος!
Με λένε Ελένη...
αισιόδοξη, ευάερος, ευήλιος και εύχαρις...
μα... κατ΄όπως λένε, τα λίγα λόγια ζάχαρη
και τα καθόλου μέλι...
4 Ιανουαρίου 2011
Τί ΄χες Γιάννη ... (ο)τι ΄χα πάντα!
Τί έγινε λοιπόν; Πώς αρχίσαμε τη δουλειά; Μια απ΄τα ίδια ε;
Ο κόπανος (αφεντικό) το ίδιο κόπανος -καμία βελτίωση- , ο υποκόπανος (τμηματάρχης ή προϊστάμενος) το ίδιο υποκόπανος -παρά τας ελπίδας- κι η δουλειά -δουλεία- ... τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια! Αυτό τουλάχιστον ισχύει για μένα! Παρ΄όλα αυτά η σημερινή μέρα ως 2η ήταν πιο εύκολη!
Γενάρης, 4 ... Καμιά επιφανής γιορτή και σήμερα -εν αναμονή τα Θεοφάνεια ή Επιφάνεια ή Φώτα - όπως και αύριο ...
Αναρωτιέστε τί θα συμβεί τα Φώτα; Κυρίως θα φύγουν οι καλικάντζαροι! Θα φύγουν τρόπος του λέγειν γιατί τώρα πια με το περιβόητο διαδίκτυο εν ισχύ ... τα παγανά δεν φεύγουν! ΄Ολο το χρόνο παραμένουν, τριγυρίζουν, στριφογυρίζουν, απομακρύνονται αλλά δεν εξαφανίζονται για να εμφανιστούν πάλι την παραμονή των Χριστουγέννων και για ένα 12ήμερο μόνο που εν κατακλείδει αντέχεται!΄Αντε ν΄αλλάξουν ψευδώνυμο, άντε ν΄αλλάξουν προφίλ ... κι όλο εντός εκτός κι επί τα αυτά σέρνονται! Δυστυχώς για άλλους ευτυχώς για πολλούς ... Εμένα πάντως μ΄ενοχλεί το γεγονός να κυκλοφορούν χωρίς έλεγχο και με ποιητική αδεία! Ναι αλήθεια... και το τι κουβέντες, λόγια, μηνύματα έχω λάβει δεν λέγεται! Συγγνώμη, εγκαταλείπω το θέμα γιατί μάλλον θα θεωρηθώ ρατσίστρια!
Πού είχαμε μείνει; Α ναι ... κάτι στη δουλειά και κάτι στα Φώτα! Μόνο που είμαι κουρασμένη απ΄τη δουλειά και τα Φώτα είναι μεθαύριο! Θα σας αφήσω λοιπόν να "σερφάρετε" με την ησυχία σας, άντε να δείτε τα μέιλ σας, να ταΐσετε και τα ζωντανά σας στο "Φέις μπουκ" και ες αύριον τα σπουδαία!
Αχ και να μην ήμουν εδώ, αχ και να ήμουν ... Εκεί!
Καλό καλό σας βράδυ
Με λένε Ελένη...
αισιόδοξη, ευάερος, ευήλιος και εύχαρις...
μα... κατ΄όπως λένε, τα λίγα λόγια ζάχαρη
και τα καθόλου μέλι...
3 Ιανουαρίου 2011
Κάθε τόπος και ζακόνι (έθιμο) κάθε μαχαλάς και πράξη ή ... Καιρός για τ΄ανεκώλωμα ... ανεκωλώσου κι έβγα!
Αμ και βγήκα! Αμ και καιρός για βγάλσιμο δεν ήταν ... γιατί χιόνιζε! Κι όχι μόνο χιόνιζε χιόνια αλλά είχε χιονίσει και δουλειά!!!
3 του Χιονιά ή Χιονιστή -ενθάδε δηλαδή που βρίσκομαι μακριά σας γιατί εσείς πέρα ... χιονίζει- και χαμός στο γραφείο! Να φανταστείς 2 μόνο καφέδες ήπια και 4 μόνο τσιγαράκια κάπνισα, μόνο!
Και πολύ θα ήθελα να κάτσω να τα πούμε αλλά δεν αντέχουν τα ματάκια μου! Θα ήθελα να σας πω και τι γινόταν στη Σμύρνη σαν σήμερα αλλά το μόνο που θυμάμαι είναι ότι καταλάγιαζαν οι μυρωδιές, τα μέλια, τα βούτυρα... ΄Ενα χαμόγελο έμενε μόνο στα πρόσωπα όλων θες απ΄τα δώρα θες απ΄την ομορφιά των ημερών θες από τις γεμάτες οικογένεια και αγάπη συνευρέσεις! Και πιο μεγάλο ένα γέλιο έμενε στα προσωπάκια των παιδιών! Κανακισμένα απ΄τους μπουναμάδες και μην έχοντας ακόμα αρχίσει το σχολειό -έπρεπε πρώτα να φύγουν τα παγανά- έτρεχαν και γελούσαν ολημερίς στη γειτονιά -αρπάζοντας τα τελευταία γλυκά και καλούδια- μέχρι τελικής πτώσεως! Κι όλο αντάλλασαν ματιές κι όλο τα καινούργια τους παιχνίδια ή ρούχα ή παπούτσια χαϊδολογούσαν!
Κι οι κυρές αφού είχαν πια εκπληρώσει τα καθήκοντά τους στο έπακρο κι αφού είχαν δείξει χρυσαφικά και ρούχα ... άρχιζαν το "κους-κους" ... τι φορούσε η μια, τι η άλλη ... ποιανής τα γλυκά ήταν πετυχημένα, ποιανής το σπιτικό ήταν το πιο εντάξει ...
Μα έκαναν και κάτι ακόμα ... Μια βόλτα στο "μεζαρλίκι" ήταν υποχρεωτική! Κι ήταν το μεζαρλίκι το νεκροταφείο! Και πήγαιναν ... να πουν ένα λόγο, μια ανάπαυση σ΄αυτούς που είχαν εκλείψει. Και πήγαιναν μ΄ένα σεβασμό, ντυμένες απλά και μια μαντήλα στο κεφάλι. Κι ακουμπούσαν λίγα φιόρα, άναβαν το καντήλι, ξεχορτάριαζαν ένα λίγο, έριχναν και λίγο νερό αν δεν είχε βρέξει και τιμούσαν ...
Μερικές ακουμπούσαν και γλυκά ...
Και γύριζαν σπίτι έχοντας πια περιλάβει όλους στις γιορτές κι έχοντας ακουμπήσει αγάπη κι εκεί που δεν μπορούσαν χέρια και φιλιά ν΄ακουμπήσουν!
Σαν σήμερα έτρωγαν ψάρι "σαβόρο" ... με δεντρολίβανο!
Σας αγαπάω ...
2 Ιανουαρίου 2011
Μετά τη βροχή, κουκούλα ...
2 του πρώτου μηνού και δυο του καινούργιου χρόνου -
Μμμμμμμ και τι ωραία μέρα σήμερα! ΄Εστω κι αν έφυγε το μεγάλο μου ... η μέρα είναι όμορφη! ΄Εφτασε καλά στον προορισμό του άρα όλα καλά-καλά!
Α, κι έχουμε κι ήλιο εμείς εδώ !!!!!!!!!!!! Μην κοιτάτε εσείς εκεί που τον χαιρόσαστε συχνότερα! Κάτι πάρα πολλές μέρες πάνε που δεν τον είχαμε δει εξ ου κι η ενθουσιώδης υποδοχή του!
Το "διάλειμμα" κράτησε ολίγον παραπάνω ε; Ε τι να κάμνομεν, οσάκις έχομεν δουλειές να κάμνομεν υποχρεωτικά απουσιάζουμε! Ποιοί εμείς; Πληθυντικός ευγενείας βρε καθότι σέβομαι την αφεντομουτσουνάρα μου! Ναι αμέ!
Πολύ καλή σας μέρα
Αύριο δουλειάς έναρξη κι είπα να βάλω μπρος από νωρίς σήμερα! Αύριο το γιορτινό διάλειμμα τελειώνει για τα καλά και για να δούμε αν και πόση όρεξη θα ΄χω να περνάω από δω να τα λέμε!
Μα και σε λίγες μέρες τα μικροσκοπικά λαμπάκια -που με τρελαίνουν και που στολίζουν δέντρα και παράθυρα θα κάνουν διάλειμμα κι αυτά και θα σβήσουν! Θα μπουν στα κουτιά κι έτσι σβηστά θα μείνουν μέχρι κάτι μέρες πριν τον επόμενο καινούργιο χρόνο που θα σκάσουν πάλι μύτη και θα πιάσουν "δουλειά"!!!
Ναι ξέρω, σας μίλησα για δουλειά κι όλοι κατσουφιάσατε! Αμ κι εγώ τι νομίζετε, μήπως το φχαριστιέμαι; Κι όμως θα ΄πρεπε! Για σκεφτείτε ... πόσοι και πόσοι -άλλοι για τούτο, άλλοι για κείνο, άλλοι γιατί δεν μπορούν κι άλλοι γιατί δεν γίνεται- δεν θα το κάνουν και δεν θα σηκωθούν όχι απλά νωρίς αλλά γιατί δεν μπορούν! Θα σας άρεσε; Δε νομίζω! Κι όχι απλά δεν θα πάνε δουλειά μα και πως θα κυλήσει ο χρόνος τους, το σκεφτήκατε; Καλύτερα λοιπόν νωρίς, καλύτερα δουλειά! Χαμογελάστε παρακαλώ ... Αργία μήτηρ πάσης κακίας!!!
Καλή Κυριακή ...
Με λένε Ελένη...
αισιόδοξη, ευάερος, ευήλιος και εύχαρις...
μα... κατ΄όπως λένε, τα λίγα λόγια ζάχαρη
και τα καθόλου μέλι...
1 Ιανουαρίου 2011
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΦΕΤΟΣ! ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΑ ΄ΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 2010 ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΙ ΑΠ΄ ΤΟ 2012 ΕΤΣΙ;; !!!
να ΄στε καλά να γελάτε!!!!!!
Τα καθέκαστα αργότερα!
Το αργότερα ήρθε και να ΄μαι. 1 του Γενάρη, Βασιλείου του Μεγάλου
΄Ενας καινούργιος χρόνος ανοίγεται που χαρίζει στις καρδιές -γιατί όχι, όλα μπορεί να πάνε καλύτερα- ελπίδες! Κι ο λαός μας πιστεύει ότι αν τη μέρα αυτή πάνε όλα καλά, όλα θα πάνε καλά και τον υπόλοιπο χρόνο! Αρχή καλή, τέλος καλό! Προσέχουν όλοι λοιπόν να μην συγχιστούν, να μην κλάψουν, να μην χάσουν, να μην δανείσουν γιατί ... θα το παθαίνουν όλο το χρόνο!
Το φλουρί σε ποιόν έπεσε;
Το δικό μας -ένα μικρό μικρό ευράκι- σταυρώνοντας την πίτα και πριν την κόψω, ακριβώς μ΄ακριβώς στο κέντρο του σταυρού έσκασε χαμόγελο! ΄Ετσι -παρότι μικράκι- ένα τόσο δα κομματάκι τύχης αναλογεί σ΄όλους όσους είχα πρόγραμμα να μελετήσω και ένα κομμάτι πίτας να τους ονοματίσω ... και παράπονα δεν δεχόμαστε! ΄Ενα κατιτίς πήγε στο Χριστό, κατιτίς ακόμη στην Παναγία, με το κατιτίς του κι ο Αη Βασίλης και το σπίτι! Με το κατιτίς μου κι εγώ κι ο γιος ο πρώτος κι ο δεύτερος κι ο θείος κι η γιαγιά κι ο παπούς και το κορίτσι μας ... με το κατιτίς τους κι οι νουνές κι οι φιληνάδες μου! ΄Ολοι από ένα κατιτίς και το ευράκι τ΄άφησα να μισοκρέμεται στα κομμάτια που πήρε ο γιος μου μαζί του στο μικρούλι του σπιτικό με το μικρούλι του το κορίτσι!
Χάθηκα δυο μέρες γιατί προχτές -μουσαφίρηδες- δέχτηκα και χτες -πρόσκληση-αποδέχτηκα! Ουυυυ κι έναν χορό που έριξα! Που λοιπόν -χτες και προχτές- καιρός για ιστότοπους και ιστοιστορίες! Σήμερα όμως είπα -α δεν πάει άλλο- και μετά τις ολίγες ευχές που το πρωί σάς άφησα κι αφού κατάκατσαν τα πολλά γιορτινά κι αφού το μεγάλο μου τ΄αγόρι ανεχώρησε καιρός να κατακάτσω κι εγώ και να τα πούμε ...
Λοιπόν για πείτε ... το ρόδι σας το σπάσατε; Για το καλό σας, ελπίζω πως ναι! Στη Σμύρνη δεν υπήρχε περίπτωση μέρα Πρωτοχρονιάς να υπάρξει σπίτι που να μην σπάσει, για το καλό και για γούρι, το ρόδι του! Και το πιο φτωχικό σπιτάκι ένα ρόδι το θυσίαζε στη μέρα που το ζητούσε ... Κι ακόμη τα τιμάνε τα ρόδια στη Σμύρνη ... σχεδόν όλο το χρόνο, πουλητάδες στο δρόμο σού προσφέρουν το χυμό τους! ΄Ενας χυμός ρευστό ρουμπίνι! Κι η ομορφιά των λουλουδιών της ροδιάς; Απίστευτη! Πόσο θα ΄θελα να ΄χα μια φωτογραφία τους και να σας τη δείξω ... αλλά δεν έχω!
Α, και ποδαρικό ποιός σας έκανε; Στα Σμυρνέικα σπίτια ήταν μεγάλη ένοια το ποδαρικό! Αμ, να ξέρεις ποιος πρωτομπήκε σπίτι σου; Και πως θα ξέρεις ποιον να βρίζεις όλο το χρόνο, έλεγε ο πατερούλης μου και γελούσε! Μπορεί στην πραγματικότητα να είχε κάνει ποδαρικό ο ίδιος ο νοικοκύρης του σπιτιού που ΄χε ξεπορτίσει για να σπάσει το ρόδι μπαίνοντας αλλά και πολύ μετρούσε το ποιος "ξένος" θα έμπαινε πρώτος! Γι αυτό κι όλοι προτιμούσαν να πρωτομπεί ένα μικρούλι παιδί! ΄Η τέλος πάντων κάποιος που τον θεωρούσαν τυχερό και γουρλή! Και τον φίλευαν με όλα τα καλούδια και στα παιδιά έκαμαν και την "καλή χέρα" έδιναν δηλαδή κι έναν παρά!
Άνθρωπος δεν φάνηκε να μου πει τα κάλαντα ... γαμώ το μου!
Προχτές που λέτε λοιπόν, ακριβώς μετά τη μέρα της νουνάς -θες γιατί έπρεπε θες γιατί έτυχε- τελικά και στα γρήγορα, τραπέζι, με τις νονές των αγοριών μου και τα βλαστάρια τους, οργανώθηκε και το καταευχαριστηθήκαμε άπαντες όλοι μας! Κι αφού έτσι έτυχε που καιρός για μπλόγκι! Εκτός του ότι εξήλθα δια τα απαραίτητα εδώδιμα αποικιακά εισήλθα κι άρχισα -κι όλη μέρα- να μαγειροτσουκαλιάζω!
Παραθέτω τα καταναλωθέντα εδέσματα -σχεδόν απόλυτα Σμυρνέικο
για να σας ανοίξω την όρεξη ...
Εισαγωγές ή είσοδοι, γαλλιστί entrées, ελληνιστί ορεκτικά
Συκωτάκι τηγανητό μ΄αριάνι, μελιτζανομπουκίτσες, σαρμαδάκια δυο ειδών μ΄αμπελόφυλλα και με λάχανο, τυροπιτάκια στο τηγάνι ...
Κυρίως ...
Αρνίσιο μπουτάκι γκιούλμπασι και πατατούλες
Σουτζουκάκια -σμυρνέικα φυσικά- με μπόλικο κίμινο και πιπέρι - Ρύζι ατζεμ
Γλυκάκια
Τα ήδη υπάρχοντα κουραμπιέδες, μελομακάρονα
Λουκουμάδες
και
Τίραμισού
Ναι ξέρω, τιραμισού στην Σμύρνη γιοκ ... αλλά τι να κάνουμε αφού το ήθελε ο λαός!
Κάνω ένα διάλειμμα ... κι επανέρχομαι! Είναι ώρα για ευχές στους Βασίληδες στους μεγάλους εορτάζοντες της μέρας!
Εις το επανειδείν μ΄ευχές κι αγάπη
΄Ετρεχαν και στις βρύσες νυχτοχάραγα της Πρωτοχρονιάς! Πρωί-πρωί, πολλοί-πολλοί έτρεχαν στη βρύση να πάρουν το "αμίλητος νερό", αφού προηγουμένως την άλειφαν με βούτυρο και μέλι. Σκόρπιζαν και ξηρούς καρπούς γύρω της, πολυσιτόρια ... λέγοντας μιαν ευχή: "όπως τρέχει το νερό, καθαρό και δροσερνό, έτσι να τρέχουν και τα καλά μας". Φεύγοντας απ΄τη βρύση δεν μιλούσαν σε κανένα (αμίλητο νερό) για μην ταραχτεί η ησυχία του Στοιχειού... που την προστάτευε και την "πλούτιζε" για να ρέει ...
Με λένε Ελένη...
αισιόδοξη, ευάερος, ευήλιος και εύχαρις...
μα... κατ΄όπως λένε, τα λίγα λόγια ζάχαρη
και τα καθόλου μέλι...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)